Wandelen....... de paden in, de lanen uit.

Wandeling naar de  Somló   "berg" met bijbehorende burcht en wijngebied over een afstand van ongeveer 14 km.  Dik klein wijngebied ligt niet al te ver van ons af, zo'n 60 km en is een uurtje rijden met de auto.

 

We parkeren onze auto bij de Tornai Pinceszet een grote en moderne wijnkelder waar we van de zomer ook al geweest zijn.

Om half tien gaan we op pad.  We willen eerst de berg oplopen naar de burcht en de uitkijktoren waarvan we weten dat je daar wat kan drinken en eten.

We komen langs kleine wijnhuisjes die hier veel zijn. Het plukseizoen is wel al grotendeels voorbij maar hier en daar hangt nog wat.

We volgen de goed aangegeven route met gele streepjes. We hebben trouwens een goede plattegrond bij, dus verdwalen kan niet.

 

 

 

 

Leuke intieme plekjes

De burcht ligt op 432 meter hoogte, dus al snel gaan we via een bospad omhoog.

De dames willen graag even op de foto.

De afstanden zijn niet zo groot hier. Het ligt allemaal op korte wandelafstand van elkaar. Vandaag zullen het niet veel kilometers worden maar dat is de bedoeling ook niet.

Mooie herfstkleuren vergezellen ons naar boven.

Goed zijn de lava rotsen te zien waar de berg grotendeels uit bestaat.

Na drie kwartiertjes komen we boven bij de restanten van de burcht aan.

De burcht wordt niet gerestaureerd,

dat is te duur.  Wel worden de restanten bijgehouden zodat er niet opeens een stuk rots uit de middeleeuwen op je bol kan vallen. Dat geeft toch een geruststellend gevoel.

We kijken wat rond en maken uiteraard wat foto's.  Vanaf de burcht

heb je een mooi uitzicht op het vlakke Hongaarse landschap.  

Wel staat hier boven een behoorlijk harde koude wind. Die hadden we

niet besteld.  Toch een vreemd gevoel dat je nu op een plek staat waar

heel lang geleden ridders, jonkvrouwen, kasteelheren  en weet ik wat

nog allemaal de dienst hier hebben uitgemaakt.  Welke verhalen kunnen

de overgebleven kasteelmuren ons vertellen en welke geheimen zijn

hier voor eeuwig opgesloten. Misschien maar goed ook.

Vanaf de burcht is het niet ver naar het hoogste punt van de berg waar een

uitkijktoren is. Hier is ook een gelegenheid om iets de drinken of te eten.

We beginnen onderhand trek in iets te krijgen.  Eerst is het even een klein

stuk naar beneden waarna er vervolgens een kleine steile klim volgt. 

Onderweg rapen we een paar kleine basalt stenen op. We hebben de

gewoonte om overal waar we komen een stuk gesteente mee te nemen als

aandenken. Deze stenen leggen we dan op onze buitentafel. Die is van Nepal, die is van Oostenrijk, die is van...en ga zo maar door.

Langs het pad naar boven worden we begeleid door info borden met wetenswaardigheden over de plaatselijke  flora en fauna.  Altijd leuk om te weten.

Dan komen we boven op een zogenaamd plateau met uitkijktoren en wat andere bezienswaardigheden.  We zien dat de uitkijktoren nog dicht is en pas om 11.00 uur opengaat. Het is nu kwart voor elf en er is geen muis te zien, laat staan een mens. Op nog een vrouw en een kind na zijn wij de enigen hier boven. Mij bekruipt een onaangenaam gevoel.  Ik denk dat die toko gewoon niet om 11.00 uur opengaat. Eerder om 12 of om 1 of helemaal niet.  We besluiten eerst wat rond te neuzen en buiten in de luwte onze bammetjes op te eten. Want hier waait ook een harde koude wind.  Zo gezegd zo gedaan.

 

 Szent Istvan Kilato

 

 

De uitkijktoren die nog dicht is.

We wachten tot kwart over elf en dan besluit Manci met een telefoonnummer te bellen dat op de toegangsdeur hangt waarop ze te horen krijgt dat "moeder onderweg is" Vanwaar moeder moet komen is niet duidelijk. We maken  nog wat foto's en we besluiten weer naar beneden te lopen.  Onder in het dorp kun je ook wel wat drinken of eten indien nodig.

We lopen via een grazige weide naar beneden met her en der mooie uitzichten.

De wind is gelijk een stuk minder en het zonnetje wordt steeds warmer.

 

 

 

 

 

 

 

De routes zijn goed aangegeven.

Naar beneden gaat snel met in het begin nog mooie uitzichten. 

Verder naar beneden nemen de wijnhuisjes weer toe. 

Sommigen zijn vervallen en anderen zijn mooi opgeknapt.

Niet iedereen fabriceert zelf wijn en veel eigenaren verkopen hun

druiven aan de "grotere "jongens".

Beneden komen we bij een vriendelijke wijnboer die open is en

we drinken een lekker glaasje witte wijn.  Dat hebben we wel verdiend

vinden we ondertussen. In deze omgeving worden enkel witte wijnen

gefabriceerd.

Na de wijn besluiten we om onderlangs de berg te lopen, terug naar de

parkeerplaats waar wij de auto geparkeerd hebben. Dit is wel langer

maar we komen zodoende door leuke afgelegen plekjes. En meer als

5 a 6 km zal het ook niet zijn. 

We zijn nog niet de hoek om en we zien een vrouw vruchten uit een boom

plukken. Nieuwsgierig als vrouwen zijn wordt er gevraagd wat voor

vruchten het zijn. Meteen komt de spreekwoordelijke Hongaarse gastvrijheid

om de hoek. We moeten komen en kijken en proeven.  Dat laten we ons geen

twee keer zeggen. Het blijkt op z'n Hongaars een Naspolya te zijn, op zijn Nederlands een Mispel. In Nederland is deze vrucht zeldzaam. Ik heb hem nog nooit gegeten en doet mij denken aan een vijg. Lekker zoet.  De beste vrouw maakt gelijk gebruik van het feit dat ik wat langer ben en ik moet de hoogste vruchten voor haar uit de boom

plukken wat ik natuurlijk doe. Daarnaast eten we ons buikje redelijk vol en

het aanbod om een zak mee te nemen slaan we vriendelijk af.

Genoeg is genoeg.

En wat leuk, de naam van Manci is eigenlijk Margit en nooit geweten dat ze ze stiekem nog een wijnkelder had.  Daar moeten we het toch nog eens over hebben!

We komen nu langs de ene na de andere leuke wijnhuisjes.

De ene protserig en de ander eenvoudig.

Het was een goed idee om de route helemaal om de berg te lopen.

De paadjes zijn idyllisch en overal is wel iets te snoepen. We voelen ons net

een beetje Hans en Grietje. Walnoten en druiven. De druiven zijn heerlijk.

En als iemand denkt dat dit niet mag, jammer dan. Het is de normaalste

zaak van de wereld dat alles wat aan de weg hangt opgegeten wordt en

uiteraard bedoel ik daar niet de verkeersborden mee... Niet dat je hele trossen

moet gaan plukken maar een druifje dat mag wel.

We lopen verder en zien nog geregeld mooie plaatjes die het fotograferen waard

zijn waaronder twee oude wijnhuisjes. Op hun manier mooi en ieder met een

eigen verhaal.

En niet te vergeten het kapelletje met de goudkleurige toren dat steeds van ver

al opvalt en ook een mooi richtpunt is voor als je een beetje de richting kwijt bent.

Of zoals Loesje zegt " mijn richtingsgevoel zegt dat het alle kanten op kan"

De Szent Ilona kápolna

We willen eigenlijk naar een hele luxe grote wijnhandel, druifbedrijf

of hoe je het ook noemen wilt. Een totaal afwijkend geheel te midden

van de overige wijnhuizen

die over het algemeen dezelfde stijl hanteren.  Maar Loesje heeft gelijk,

we vinden het niet een-twee-drie.  En omdat vooral mijn maag goed

begint te rommelen besluiten we eerst naar de auto terug te lopen en

daar in het bijbehorend wijnhuis iets te eten en te drinken. Daarna kunnen

we altijd nog even naar dat super luxe ding gaan kijken.

Op weg naar onze auto worden we nog beloond met wat leuke uitzichten.

We zijn weer terug waar we begonnen zijn.  Binnen is het niet druk.

Sowieso valt het op dat er zo weinig wandelaars zijn op zo'n mooie

dag. Maar goed, de bediening is supervriendelijk en we laten het ons

goed smaken.  Het is allemaal wat exclusiever maar een mens leeft

maar een keer niet?  Wat opvalt en ik zeer waardeer is dat de bediening

in het begin gelijk vraagt wie de chauffeur is en wanneer ze hoort dat

ik dat ben mij gelijk puur druivensap aanbiedt. 

Deze foto's heb ik trouwens van internet geleend maar komen overeen met

de werkelijkheid. Reden, het geheugenkaartje van onze digi was nagenoeg

vol, moet nodig eentje kopen met meer geheugen.

Na het eten was het trouwens al zowat 4 uur en wilden we nog even naar die grote

wijnboer Kreinbacher gaan kijken die op 10 minuten lopen lag. Zo gezegd, zo gedaan en onze vriendin Lydia was zeer onder de indruk dat je kennelijk met druiven zo veel poen kon verdienen. 

Overigens is bij dit complex ook een hotel waar je gerieflijk kunt

overnachten.  Het is wel mogelijk om binnen een kijkje te nemen en een wijntje te

proeven maar gelet op het feit dat het al tegen vijf uur begon te lopen hebben we

er een wandelpunt aangezet. Terug naar de auto dus en wat nemen we mee als aandenken, buiten de lava rotsjes?  Juist ja, goed geraden!

Info info info info info info

Voor de gps route klikt u hier

De  heuvel lijkt van verre wel gewoon er "neergesmeten" net of iemand hem per toeval heeft achtergelaten in het vlakke Hongaarse landschap.   De heuvel is in werkelijkheid een basaltheuvel, een overblijfsel van een uitgewerkte vulkaan.

 

Rondom deze heuvel is een kleine wijnregio ontstaan van ongeveer 850 ha waar uitsluitend witte wijnen vandaan komen.

Een bekende wijnsoort die hier vandaan komt is de

Juhfark.    Deze naam dankt hij aan het uiterlijk van de tros die op een schapenstaart lijkt, in het Hongaars Juhfark dus.

 

Naast de Juhfark  ook Olaszrizling, Chardonnay, Furmint en Harslevelu.

 

Naast de vele kleine wijnboeren zijn er ook een paar grote jongens aanwezig.

 

 

 

 

Wikipedia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Juhfark lijkt inderdaad wat op een schapenstaart.

 

 

Enkele grotere wijnboeren in de omgeving zijn

 

Wandelwegen zijn er diverse rondom de berg en ook boven op de berg. De afstanden zijn niet enorm .  Met 15 km helemaal rondom, naar boven en wat sightseeing heb je wel gehad. Kan ook minder natuurlijk.

 

 

 

 

 

                        Waar kun je overnachten?

 

Het is geen supergroot gebied en ook niet super toeristisch.

Toch zijn er genoeg gelegenheden om te overnachten.

Bij wijngoed Kreinbacher is zelfs een behoorlijk exclusief onderkomen.   Als je het er voor over hebt mag je ruim 100 euro per nacht per kamer betalen incl. ontbijt. 

 

 

 

 

In de zomer is de

Somlói Éjszakai Pincetúra

 

een avondwandeling langs diverse wijnkelders waarbij rondleidingen tot de mogelijkheden behoren.

 

 

De wandeling is geheel op eigen gelegenheid en kan ook overdag maar 's avonds is leuker.  Er zijn ongeveer 35 wijnkelders te bezichtigen.  Dat lukt nooit op een avond dus het beste is om een selectie te maken welke je wilt zien.

 

In 2017 was dit wijnfestival op 24 juni.  In 2018 zal het mogelijk 22 juni zijn.