Wandelen....... de paden in, de lanen uit.

 

Kincsesbanya is een klein dorp in het Bakony-woud in Hongarije waar geregeld

georganiseerde wandelingen worden gehouden.    Zo ook de ieder jaar

terugkerende Kincsesbanya TT waarbij je voor drie verschillende afstanden

kunt kiezen, 10. 20 of 30 km.

Wij hebben deze wandeling al vaker gelopen en zodoende zijn wij vandaag ook

weer van de partij.  Mooie wandeling door een gevarieerd landschap.

Niet echt makkelijk maar ook weer niet extreem zwaar. Wel deze keer erg druk

met ruim 1000 deelnemers wat voor de organiserende vereniging natuurlijk

een goed teken is.

 

 

Bij aankomst zagen wij al dat het behoorlijk druk was en eenmaal binnen werd ons

geduld bij de inschrijving toch even behoorlijk op de proef gesteld.  Misschien

toch eens gaan denken aan een voorinschrijving, dat scheelt een hoop gemopper,

maar na een halfuurtje konden wij toch om half negen vertrekken voor de 30 km

afstand samen met Livea die ons geregeld vergezeld.   Een beetje frisjes nog

met een graadje vorst maar verder goed weer.

Bij de inschrijving krijg je een duidelijke plattegrond met beschrijving mee zodat

verlopen ( bijna)  niet mogelijk is.  Omdat wij de route al vaker gelopen hebben is

weten we de weg al een beetje.  Maar elk jaar worden er wel wat kleine veranderingen

in de route aangebracht zodat het niet te "eentonig" wordt.   Dus toch gewoon een

beetje opletten is het devies.

Doordat in het begin alle drie de afstanden nog samen lopen is het nog vrij druk

op de paden, maar wel gezellig.  We lopen bij een aarzelend opkomend zonnetje

in de richting van het eerste postpunt waar bananen op je liggen te wachten.

Hier gaan de 10 km lopers al weer terug richting het startpunt en gaan wij samen

met de 20 km lopers richting het stuwmeer.

Vervolgens gaat de tocht over een klein stukje verharde weg waar weinig

autoverkeer is. Leuk om te zien dat ook de jeugd vertegenwoordigd is. 

Ze lopen toch maar even 20 km, ga er maar aan staan, er zitten her en der toch behoorlijk wat kuitenbijters in.

 

 

 

 

Op weg naar post twee

waar weer een controle is.

Vorig jaar was het

bijbehorende

jachthuis geopend maar

nu helaas niet.

 

Bij post twee stond nu enkel een auto van de organisatie waar je de deelnemerskaart

moet laten afstempelen.  Verder hier sinas gekregen. Tot nu toe niks te klagen.

Vanaf hier gaat het op weg naar post drie voor de 30 km lopers.  DE 20 gaat al eerder

rechts af terug naar de start.  Het rondje wat de 30 km lopers echter extra krijgt is

misschien wel het mooiste deel van de route, we hebben er geen spijt van dat we

voor de langste afstand gekozen hebben.

Een mooi stuk door de Gaja kloof gaat nu komen langs een meanderend riviertje met aan

het einde van de kloof een steile klim waar je uiteindelijk mooie uitzichten hebt.

Helaas is het wat mistigjes geworden, dus dat met die uitzichten gaat

vandaag niet op.  Dar mag de pret niet drukken.  Het geeft wel een beetje een bepaalde

sfeer die bij het jaargetijde hoort.  Vorig jaar was het hier bijvoorbeeld spekglad en vroor

het dat het kraakte.

Op het einde van de kloof gaat het rechtsaf met een flinke klim naar boven.  Onder

tussen is de ondergrond ontdooit en is het soms behoorlijk glad. Maar eerst moet ik

zelf ook nog even op de foto, of ik wil of niet. De klim is niet echt lang maar wel behoorlijk

stijl, je voelt hem in je kuiten.

Wanneer je eenmaal boven bent loop je een beetje vlak in de richting van een

uitkijktoren waar post drie is.  Niet altijd zijn de posten bemand maar is er een

opdracht die je zelf moet invullen op je stempelkaart.  Bij de uitkijktoren hing

bijvoorbeeld een briefje met de code KK 11.  Dus dat schrijf je braaf op nietwaar?

Ik wil natuurlijk straks wel mijn diploma hebben.  (-:

Rustiger is het nu wel op de route, de meesten zullen wel de 20 en de 10 lopen.

Daarnaast zijn wij vrij laat vertrokken, pas om half negen, terwijl je al vanaf 07 uur

op de 30 kan starten.  Dat is ons wat te vroeg, dan is het nog donker en ik heb geen

zin om in het donker door het bos te lopen.  Tijd zat.

We lopen over een soort van plateau naar de uitzichttoren, schrijven daar de code

op en lopen dan richting het dorpje Bodajk waar de derde stempelpost in een café

is.  Daar willen we lekker warm binnen pauzeren.  In het café  zijn

warme glühwein en belegde sandwiches te krijgen.  Let wel, de glühwein kost 75 cent

en het dik belegde broodje met kip kost 1 euro en 15 ct.   We zijn ondertussen ruim drie

uur aan de wandel en het maagje begint te knorren.   Binnen is het druk en warm,

de lens van het fototoestel beslaat gelijk, maar er is weinig fantasie voor nodig hoe

een glas glühwein en een belegd broodje eruit ziet, niet??  (-:

Gelijk na Bodaijk lopen we rechts af een Calvarieberg omhoog en even later weer

naar beneden. Vervolgens weer een stukje omhoog door een bosgebied  naar

een bron waar we in het verleden wel eens onze veldflessen gevuld hebben.  Nu is

deze bron nagenoeg uitgedroogd want er drupt niks meer.  Wel is er een code die

je daar bij post 5 weer moet opschrijven en dit keer is het de code Forras 10.

Er zijn veel wandelroutes in deze omgeving.  Wandelclubs maken ook vaker

gebruik van de al bestaande wandelroutes.  De dooi heeft ertussen wel voor

gezorgd dat de schoenen steeds zwaarder worden door de modder die aan

de schoenen blijft plakken. Van die vettige glij klei die het lopen niet altijd

makkelijk maakt.  Van de andere kant, dan hadden ze maar geen wandelschoen

moeten worden maar strandsandaal of saunaslipper en of dat nu zo leuk is? (-:

 

 

 

En wat doe je

wanneer je

schoenen onder

de modder zitten?

 

Krabben..

Dan gaat het via hetzelfde stuwmeer, maar nu vanaf de andere oever, terug richting

de start.  Voordat het zover is doe je nog even fluks een bezoek aan een kasteel

waar de laatste stempelpost is.  Vorig jaar was in het  kasteel een ruimte waar

je warme thee kreeg.  Nu was de stempelpost echter buiten het kasteel. Ik denk

dat het kasteel het niet zo leuk vond dat zoveel vuile wandelschoenen over de

antieke kasteelvloer liepen. Is maar een gedachte.

Op de terugweg nog wat leuke weekendhuisjes gezien die her en der langs

de oever van het meer liggen. 

Vissen in het meer en daarna de barbecue aan, dat is niet verkeerd dacht ik zo.

 

 

Dan verlaten we het meer en lopen nu terug over een verharde weg naar het

startpunt.  Ook de 10 km lopers komen nu weer op onze route.  Het wordt dus

weer gezellig druk.

Na ruim 6 uur lopen komen we weer in Kincsesbanya.  Daar melden we ons af

en krijgen voor bewezen diensten uiteraard weer een diploma met felicitaties.

En daarna is het warme thee zoveel als je maar wilt en belegd brood.  De

verzorging is uitstekend.

De dreumes die zijn diploma ferm met twee knuistjes vasthoudt geeft de burger

moed.  Jong geleerd is oud gedaan.

Bravo onbekend jongetje! Ik heb stiekem een wazige foto van je gemaakt. (-:

 

 

 

 

Trots als een pauw

met zijn dik

verdiende

diploma!

Daarna in de auto en weer terug, ruim 100km en dat valt wel wat tegen maar gelukkig

is het rustig op de weg.

Je moet  er wat over hebben om een wandelingetje te doen.

 

Conclusie.

 

Deze wandeling is zeker de moeite waard. 

Enig minpuntje is de chaos bij de inschrijving, dit zou beter kunnen.

Nu duurt het te lang voordat je ingeschreven bent.  Een voorinschrijving zou al een

wandelstap in de goede richting zijn. Verder is het jammer dat

alleen in het café in Bodajk een mogelijkheid is om binnen te zitten.

Vorig jaar kon je ook in het kasteel even naar binnen om warme thee te drinken

en/of even naar het toilet te gaan.

Geen idee waarom deze mogelijkheid geschrapt is maar jammer is het wel.

 

Verder niks dan lof voor de organisatie.

 

Tot volgend jaar!

 

 

info info info info info

 

 

Voor de gps wandeling van Kincsesbanya

.....klikkk..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voor wat extra info over het Bakony-woud

in Hongarije......klikk.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Net als in Nederland is er een site waarop

alle wandelingen vermeld staan.

En niet alleen wandelingen maar ook

hardlopen, fietsen, etc. etc.  in binnen

en buitenland.

 

Uiteraard kijken wij geregeld op deze site om te zien of er iets van onze gading in de buurt is.

Klikkkkkk

 

 

 

 

 

Wat info over het natuurpark waar de

wandeling voor een gedeelte doorheen loopt.

klikkkkk..

 

 

 

 

 

 

Dit is mijn diploma..

 

 

 

 

 

 

 

 

En deze van Manci