Wandelen....... de paden in, de lanen uit.

Konijnen, herten en meer van dat soort dieren kom je uiteraard tegen op wandeltochten

door natuurgebieden.  Soms struikel je er bijna over en een andere keer geven ze om wat voor reden ook totaal niet thuis.   Nu gaat wandelen en het fotograferen van wild  ook niet echt goed samen.  Vaker heeft het "wild" ons als eerder gespot als andersom.   In een beschermd natuurgebied als het Fertod Hansag Natuurpark stikt het natuurlijk van het wild waaronder allerhande vliegend, rennend en zwemmend  spul.

Omdat wij toch altijd "gewapend" zijn met een fototoestel met een beetje zoom lukt het

toch wel vaker om een en ander op de gevoelige plaat vast te leggen.   Soms hebben we

gewoon mazzel zoals bij bovenstaande foto tijdens een wandeling door het Fertod Hansag natuurgebied.   Maar geluk dwing je ook beetje af nietwaar.   Drie herten aan de wandel en wij ook aan de wandel en toevallig kruisten onze paden elkaar.  Het leverde in enkel geval een mooi plaatje op.

Een zwarte ooievaar,

ik had er nog nooit

van gehoord laat staan

dat ik er eentje ooit

gezien had.

Maar opeens, zomaar

zat mijnheer of mevrouw

voor ons in een weide.

Gewoon snel en

zenuwachtig de digi in

de aanslag en snel wat foto's gemaakt. 

Tot hij ons in de gaten kreeg en weg vloog boven onze hoofden. En toen maar op goed geluk afgedrukt.

 

Dit is de enige keer dat we tijdens onze wandelingen een mooie zwarte ooievaar hebben mogen aanschouwen.

Wat sist daar in het struikgewas? en ik wist niet zeker of het een ringslang was.

In waterrijke gebieden zitten natuurlijk ook veel ringslangen.  Ook achter onze woning

zitten er redelijk veel. Ze zijn echter redelijk schuw, maar ze liggen kennelijk graag

op zonnige plekjes te zonnen.   Zo ook deze ringslang, die te herkennen is aan de

"ring" achter de kop.   Hij bleef zelfs even keurig liggen waarop ik probeerde een

typische slangenfoto te maken waarbij de gespleten tong uit de bek zichtbaar was.

Helaas, dat lukte niet. De timing van de slang en mijn timing kwamen niet overeen.

Dus is het bij deze ene foto gebleven.  Ook een slang kan mooi zijn, op afstand dan.

 

 

 

 

 

Voordat hij er

tussenuit

piepte toch nog

even snel op de

gevoelige plaat

vastgelegd.

Een verhaal apart zijn wilde zwijnen.  Ze zijn er en niet zo'n beetje.   Het stikt

van de wroetsporen en plekken waar ze bijeenkomen.  Ze worden bijgevoederd

op diverse plekken. Duidelijk herkenbaar zijn de zwarte schuurplekken onder

langs de bomen. Je ruikt ze ook gewoon. Het is een typisch wild zwijn geurtje.

Alleen het wild zwijn is een nacht en schemerdier.  Overdag laten ze zich

liever niet zien.  Ook al wandelen wij ook wel eens bij invallende schemering door

gebieden waar veel wilde zwijnen zitten, helaas we mochten er nog nooit eentje

aanschouwen. Soms hoorde je wel eens wat ritselen maar daar bleef het dan ook wel

zo'n beetje bij.  Eigenlijk hadden we ons al eens voorgenomen om  's nachts in een

wildtoren te kruipen vlakbij zo'n voederplaats. Zeker in de winter met sneeuw zou

dat wel eens mooie plaatjes kunnen opleveren.  Is er nog niet van gekomen maar

wie weet?      Maarrrrrrr.... zie what happens?   Op een pad terug naar onze

geparkeerde auto daar kwamen er opeens twee uit een maisveld gesjokt...voor onze

neus aan de overkant van een kanaal.  Muisjesstil wezen en nog stiller de digi gepakt.

De wind stond gelukkig goed denk ik want eentje bleef wat "rondhangen" bij het water

waardoor ik toch wat foto's kon maken voordat hij kennelijk onraad rook en weer het

maisveld in verdween. 

Waar veel water is daar zijn ook veel watervogels in alle soorten en maten.

Het Hansag natuurpark is een typisch watergebied met half en geheel onder

water staande gebieden met veel broedplaatsen van beschermde vogels.  Ik ben

niet echt een vogelkenner maar dat neemt niet weg dat de aanblik van zoveel

gefladder mij niet onberoerd laat.  Vroeger kon ik  amper een mus van een zwaluw

onderscheiden en zie....tegenwoordig weet ik zelfs al hoe een fuut met jongen

uitziet. 

 

Een Fuut met jongen

voor de lens te krijgen

is niet echt gemakkelijk.

De fuut is erg schuw

en komt niet al te dicht

bij de oever.

Bij bij het minste onraad duiken ze onder om meters verder weer boven te komen.

Een fototoestel met

een redelijke sterke

zoom is wel een must.

 

 

Hier zijn de jongen al groter. Wanneer de jongen kleiner zijn dan zitten ze

op de rug van een van de ouders ( papa of mama? ).  

Ook dat is een heel leuk gezicht. 

Voordat de fuuten gaan paren houden ze kennelijk een soort van paringsdans

wat erg leuk moet zijn om te zien.  

 

Een van de leukste ontmoetingen was in de winter toen we opeens een lopende

otter over het ijs zagen lopen.  Op kousevoetjes zo voorzichtig tippelde hij  of zij richting

de oever met dichte begroeiing.  Dus snel zijn en ja hoor het lukte nog net om hem

of haar te vangen.

Reigers in alle soorten en maten te zien tijdens onze wandelingen.  Deze blauwe

reiger al zwemmend aangetroffen. Meestal staan ze of zitten ze ergens hoog in een boom

de omgeving te bespieden naar een lekker hapje. 

Bauw is de blauwe reiger niet echt, hij is meer grijs maar evengoed mooi om te zienmet

zijn karakteristieke "staartje" achter de kop.

Naast de blauwe reiger zien we ook geregeld de witte reiger die groter is.

Heel schuw zijn ze niet echt.  Over het algemeen kun je redelijk dichtbij komen om een

kiekje van ze te  maken.

Bijeneter.
Bijeneter.

Info info info info info

Voor tekst en uitleg over de zwarte ooievaar

klikkkkkkk...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat weetjes

over de Fuut vind u onder

de klikkkkkk

Altijd wel leuk om wat meer over een ringslang te weten.

Zou het bij een ringslang ook zo zijn als bij een hond?

Sissende ringslangen bijten niet..

Voor wiki info klikkkkkkkkk

 

 

 

 

 

Blauwe reiger weetjes....klikkk

Hongaarse steppe rund
Hongaarse steppe rund