Helambu-Gosainkunda-Langtang trektocht 2010

 

 

Met de ervaringen van 2005  in ons achterhoofd besloten wij om in 2010 weer een trektocht te gaan doen in Nepal.   Omdat wij er de voorkeur aan gaven om alles in eigen hand te houden en wij van dag tot dag zelf  wilden bepalen hoe onze dag er uit zou zien deze keer geen gids en drager geregeld.  Dat betekende uiteraard dat wij onze rugzakken zelf zouden dragen en de route ook zelf zouden uitstippelen.    Een ding wisten we al voor aanvang van de trektocht. We wilden per dag zoveel mogelijk lopen en zo min mogelijk  overdag in lodges zitten.  We vinden lopen leuk  en hebben er over het algemeen geen moeite mee om dagen van 8 uur of meer te wandelen.  Nu wilden wij een ander gebied van Nepal verkennen en onze keus viel daarbij op een trektocht in de Helambu naar  de heilige Gosainkunda meren en via nabijgelegen pass naar het Langtang gebied.    Vertrekpunt was voor  ons Nagarkot een plaats niet ver van Kathmandu.    

 

De Helambu is niet zo druk bezocht door trekkers. Op onze route zijn we een Zwitsers koppel, een Fransman en een paar Oostenrijkers tegengekomen en dat was het.     Vanaf de Gosainkunda meren naar het Langtang gebied was het veel drukker met trekkers. 

 

  •  Periode 29 september  t/m 20 oktober 2010.
  • Vlucht  Amsterdam-London-Doha-Kathmandu
  • Trektocht van ongeveer 14 dagen met als vertrekpunt Nagarkot, een toeristisch oord op ongeveer 35 km afstand van Kathmandu.  Wij verkozen Nagarkot en niet Sundarijal als vertrekpunt omdat vanaf Nagarkot ook een route loopt naar Chissapani en dat leek ons gewoon leuker, zeker ook omdat wij in Nagarkot  een  hotel  geboekt hadden.
  • Visum geregeld op vliegveld in Kathmandu waarna taxi naar Nagarkot op ongeveer 35 km   afstand.
  • Overnachting tijdens de trektocht over het algemeen in eenvoudige lodges .
  • Permit voor Langtang  Nationalpark bij checkpoint Pati  Bhaniyang  geregeld.  Formuliertje ingevuld, paspoort laten zien en betaald en met een kwartiertje was het gepiept.  Het bedrag weet ik niet meer maar het zal niet schokkend geweest zijn.
  • Eten en drinken onderweg in lodges en theehuizen.    Wij vinden het Nepalees eten over het algemeen lekker en voedzaam. 
  • Zelf rugzak dragen.   Mijn rugzak had een inhoud van 70 liter en die van Manci 55 liter.  In het begin is het even wennen maar na een paar dagen  en zeker de tweede week 'gooide je ermee'.  Van belang is dat de rugzak goed is afgesteld en de heupband goed aansluit waardoor het gewicht mooi verdeeld wordt.   En inpakken is ook een kunst.  Het precieze in en uitpakken begon op enig moment wel te vervelen.   Voorgenomen om bij een volgende keer wel minder mee te nemen zodat er mogelijk ruimte overblijft en het allemaal wat makkelijker is. 

 

Van dag tot dag.

 

Dag 1 :     Amsterdam-London-Doha-Kathmandu-Nagarkot

 

Reizen is vaak vermoeiender als het wandelen zelf.  Een overstap in London en een in Doha in combinatie met vrij lange overstap c.q. wachttijden  maakt je een beetje gaar.   Het vliegveld in Doha vond ik echter  redelijk prettig en je kreeg er een hele fatsoenlijke kop koffie. Het vliegen met Qatar airlines is verder ook goed bevallen. Vriendelijk en goede verzorging tijdens de vlucht... 

 

 

Dag 2:        Nagarkot-Kathmandu-Nagarkot

 

Omdat we nog wat dingen moesten regelen deze dag gebruikt om met de bus vanuit Nagarkot naar Kathmandu te gaan.  Dat is op zich al een  hele ervaring.   In Nagarkot is een plein waar bussen stoppen, dat zie je al snel.  Hoe laat en waarheen die bussen gaan, dat is een raadsel. De opschriften zijn in het Nepalees dus dat schiet ook niet echt op.   Maar Nepalezen zijn het vriendelijkste volk op aarde dus gewoon vragen " Kathmandu ??? "  en men wijst je wel de plek waar de bus stopt en na een hots-klots busrit van een klein uurtje ben je in Kathmandu.

 

In Kathmandu zaken geregeld zoals de permits, goede wandelkaarten en  nog wat sightseeing gedaan. Kathmandu is een kakofonie van kleuren en geuren die je in je op moet nemen en waar je van moet genieten.   Terug naar ons hotel in Nagarkot kwamen we voor een verassing te staan omdat deze bus Nagarkot niet meer als eindpunt had.  En daar stonden we dan in het pikdonker met onze draagtasjes.  Gelukkig werd er door behulpzame Nepalezen een taxi opgetrommeld die ons naar het hotel in Nagarkot bracht.

 

 

Dag 3:    Dagje Nagarkot en omgeving.

 

Nagarkot  staat er om bekend dat, bij helder weer, een fantastisch zicht is op de Himalaya range waardoor je acht van de tien achtduizenders zowat op een rijtje ziet.  Helaas was tijdens ons verblijf het zicht niet zo goed en kon je met moeite de Himalaya  range zien, laat staan fotograferen.  In ons hotel verbleven ook een aantal Japanners, zoals gebruikelijk gewapend met de onafscheidelijke fototoestellen.  In alle vroegte  hoorden wij iemand roepen "range !  range ! "  waarna een hoop gestommel volgde in de gangen en trappen van het hotel.  Of iemand een Nepalese grap heeft willen uithalen is niet bekend maar er was geen "range" te bekennen.   Deze dag tijdens wandeling naar naburig stadje  Sankhu een leuke ontmoeting met deze twee kleine Nepalese "deugnieten" .  Sankhu is ongeveer 3 a  4 uurtjes lopen vanaf Nagarkot en een bezoek zeker waard.  Onderweg zijn voldoende mogelijkheden om iets te drinken of te eten.  Helaas is ook dit mooie stadje zwaar beschadigd door de aardbeving in 2015.

 

 

Dag 4   : Nagarkot ( 1930 m ) Kattike Bhanjyang-Lapsephedi-Kaule-Chisapani. ( 2165 m )   - 9uur.

  

's Morgens  rond 8 uur vertrokken voor trektocht naar  Chisapani.    Prachtige lange trektocht via diverse

kleine gehuchtjes en onderweg gezelschap gekregen van twee kleine dreumesen die op weg naar school waren.  Elke dag ruim een uur naar school wandelen en weer terug. Die hebben geen gymles meer nodig op school.   Voor de eerste dag was het mede door het vochtige warme weer een lange  pittige wandeling. En verder als wijze les van deze eerste dag, voortaan iets beter op de hoogtelijnen letten en niet alleen  kijken naar de uiteindelijke hoogtemeters.  Vanaf Nagarkot ga je eerst honderden meters naar beneden die je later natuurlijk weer naar boven moet.   Dat was voor de eerste dagen sowieso kenmerkend, veel op en af bij warme broeierige temperaturen. Deze route is minder gebruikelijk maar zeker de moeite waard.  Na Kaule loop je langs de rand van het  Shivapuri National Park richting Chissapani.  Mooie uitzichten op groene terrashellingen, kleine gehuchtjes,  dicht begroeide varen bossen, kortom een afwisselende tocht.  

    

 

 

Dag 5 :  Chisapani  ( 2165 m ) - Gol Phubanjyang ( 2130 )

 

In eerste instantie was het de bedoeling om vandaag wederom een lekker stuk door te lopen.  Doch de vochtige warmte waarbij je al begon te zweten wanneer je met de wenkbrauwen knipperde deed ons besluiten om in  Gol Phubanjyang al vroeg in de middag te blijven voor de overnachting.   In de kleurrijke lodge  ( Thodong Lama ) waren wij samen met nog een hele aardige fransman de enige gasten.  De middag gebruikt om een buitendouche te nemen en onze kleren in de zon te laten drogen.

 

 

Dag 6:   Gol Phubanjyang ( 2135 m )  Mangenoth -Thadepati pass. ( 3690 m )   8 uur.

 

Deze dag was een echte.  Het was nog steeds broeierig warm weer en 1500 hoogtemeters stonden ons te wachten over grotendeels ruw terrein. Hier leek geen einde aan te komen en achteraf was dit de zwaarste dag. Liters en liters  onderweg gedronken  en nu bleek hoe belangrijk is dat je genoeg drinkt.  Het zweet loopt in straaltjes  langs je lichaam.   Boven op de pas bevond zich zeer tactisch gelegen  een theehuis.  Big pot tea sir ?   Ja, doe maar twee.  Maar de tocht zelf was schitterend door rododendron bossen en sinistere mos bossen.

 

 

Dag 7:  Thadepati pass ( 3690 m ) - Phedi ( 3780 m )  5 uur.

 

Na de vermoeiende dag van gisteren vandaag een kortere etappe naar Phedi vanwaar we een dag later de Laurebina pass wilden oversteken om vervolgens te eindigen bij de heilige Gosainkunde meren.    Weliswaar is het hoogteverschil niet ze groot maar de paden of wat daar voor moet doorgaan bestaan merendeels uit natte en glibberige keien en rotsblokken.  Dat had er waarschijnlijk ook mee te maken dat zowat elke  dag in de middag de bewolking toenam en er 's nachts vaker wat regen en/of natte sneeuw viel.   Deze dag echter begon het al eerder toe te trekken en ging het daarna heel snel. De wind nam toe, het begon te regenen  c.q. er viel natte sneeuw en het zicht was nihil.  Via glibberige natte paden in Phedi aangekomen en de eerste de  beste lodge 'binnengevallen'   waar onze  Zwitserse vrienden al met een lachend gezicht op ons zaten te wachten. 

 

 

Dag 8  ochtend :   Phedi ( 3780 m ) - Laurebina pass ( 4610 m )  4 uur.

 

Na goede nachtrust via de eigenaar van de lodge twee dragers geregeld die onze rugzakken tot boven aan de pass zouden dragen.  Met de ervaring van  gisteren was de achterliggende gedachte dat het weer op weg naar de  top van de pass wel eens snel zou kunnen omslaan en onder die omstandigheden vonden wij het toch een veilige gedachte om in ieder geval  dragers bij ons te hebben die de weg wisten.  

 

Dag 8  middag,    Laurebina pass ( 4610 m ) - Gosainkunde  ( 4165 m )   3 uur.

 

Na een uurtje boven op de pass gebleven te zijn afscheid van de twee dragers genomen en onze weg vervolgd naar de Gosainkund meren.  Het pad daar naartoe wijst zich vanzelf en is een stuk beter begaanbaar als de paden die wij de afgelopen dagen achter ons gelaten hebben. 

 

 

Dag 9:    Gosainkunde.

 

Rustdag genomen, genoten van de omgeving en wandeling rondom het meer gemaakt. Prachtig  zonnig weer en uit de wind zelfs van het zonnetje kunnen genieten.

 

 

Dag 10:  Gosainkund - Laurabina-Cholangpati-Dimsa-Deurali-Dunche ( 1960 m )   8uur.

 

Down-down-down was vandaag het devies.  Alleen maar naar beneden over het algemeen goede paden.  Tijdens het afdalen en als het even kon zigzaggend naar beneden gelopen. Op deze manier verlicht je de druk op de tenen enigszins en voelt het allemaal wat prettiger aan. Halverwege in lodge de lunch tot ons genomen waar we onze Zwitserse vrienden weer troffen.  Wat gelijk opviel dat dit gedeelte van Nepal kennelijk welvarender was als het Helambu gedeelte. De lodge was gewoon luxueus te noemen met een prachtige eetzaal.

 

 

Dag 11:  Dunche.

 

Deze dag in Dunche gebleven en uitgestippeld welke route we de komende dag wilden lopen.  In elk geval een stukje van de Lang Tang route en op enig moment keren om daarna met de bus vanaf Dunche naar Kathmandu te gaan   Met de lodge eigenaar afgesproken op welke dag we bij hem voor een overnachting terug zouden komen  en dat hij voor ons een bus ticket naar Kathmandu zou regelen.  Mooi toch ? maar het liep anders, daarover later meer.  Dunche is voor veel trekkers het vertrekpunt voor de Lang Tang trail nadat ze met bus of jeep vanaf Kathmandu gekomen zijn. Dunche zelf is niet echt bijzonder, maar voor een dag gaat het wel. 

 

Dag 12:  Dunche  ( 1960 ) Thulo Bharkhu ( 1860 ) -Munga Barbal ( 2450 ) -Thulo Syabru  (2200 )

 

Belangrijk is dat je over een goede gedetailleerde wandelkaart beschikt en dat kaartlezen niet al te veel problemen oplevert.   We hadden een route uitgestippeld waarbij wij al vrij vroeg vanaf de stoffige hoofdweg rechtsaf een pad moesten nemen om zo naar Thulo Bharkhu te geraken.  Doch dat pad kwam maar niet en we besloten na een uurtje om maar eens om te draaien.  En dan zie je dat onze voorstelling van een "pad" anders is als voor een Nepalees.   Omdat we volgens onze kaart in de buurt moesten zijn  nog eens goed gekeken en nog beter gekeken en zie dankzij de haviksogen van Manci een pijl op de weg zien staan die de  goede richting aanwees en zodoende op de route naar gekomen. Stevig klimmen in het begin maar beloond met hele mooie uitzichten..  

  

 

Dag 13:  Thulo Syabru ( 2200 ) -Rimche-  Lama Hotel - Sherpagaon ( 2563 )-Shyaphru Besi.

  

Hele mooie route langs  de  Langtang Khola en bij Rimche afgebogen naar Sherpagaon met mooie uitzichten o.a. op de Langtang range.   De route vanaf Rimche naar Sherpagaon is een hele mooie afwisselende route en een van de mooiere routes  die we gelopen hebben.   Groen glooiend landschap door bossen en terrasvelden.   Op enig moment hoorden wij  een soort van gerommel uit de bosrand waar wij langsliepen. Maar voordat wij goed en wel in de gaten hadden wat er gebeurde vlogen een stelletje apen vlak voor onze neus met een rotvaart het pad over, de andere kant van het bos in, weg uit het zicht. Best even geschrokken en onder de indruk van de snelheid waarmee die apen letterlijk langs vlogen

 


 

 

 

Dag 14:  Shyaphru Besi- Dunche-Kathmandu.     ( 12 uur )

 

 

 

Overnacht in lodge in Shyaphru Besi en  's morgens in alle vroegte vertrokken naar Dunche om daar, zoals eerdere afspraak met de lodge eigenaar, de bus te nemen naar Kathmandu waar hij  voor ons de  tickets geregeld zou hebben. Van Shyaphru Besi naar Dunche is amper 6 km over 'een doorgaande  slinger weg'  dus amper twee uurtjes lopen.  In Dunche wachtte ons echter een verrassing, de lodge eigenaar was in geen velden of wegen te bekennen. Alleen ( zijn vrouw ? ) was daar en die wist van niks. Wat ze wel wist dat het een feestdag was in Nepal en dat er geen bussen reden en morgen ( misschien )  ook niet.   Daar sta je dan met je goed  gedrag ..   Eerst  even de weg van Dunche naar Kathmandu op de kaart bekeken en de mogelijkheid  bezien om te voet naar Kathmandu te lopen maar dit was toch iets te gortig en waarschijnlijk ook niet haalbaar in resterende 3 dagen die we nog hadden.   Maar  als een duveltje uit een doosje kwam opeens iemand  aangelopen die  met zijn jeep naar Kathmandu zou rijden en wel genegen was ons mee te nemen.  Beetje gehandeld en een uurtje later zaten we in een  oude jeep  die geregeld van "vers koelwater"  voorzien moest worden.  Maar allez  een kniesoor die daarop let en na een mooie lange rit werden we uiteindelijk keurig in het aardedonker voor ons hotel in Kathmandu afgezet. Eind goed al goed.

 

 

 

 

 

 

Terug in Kathmandu nog enkele dagen  ter beschikking en ons verwent met een hotel in de luxere prijsklasse buiten de drukte van  Thamel. Vanuit het hotel was het een 20 minuutjes lopen naar Thamel .  Kamer was mooi ruim en voorzien van goede badkamer.  Verder een prachtige tuin waar je lekker kon relaxen.   De naam ben ik helaas vergeten.  Alleen de menukaart was steeds spannend.   Het was een hele dikke menukaart, dat wel. Alleen de helft wat er opstond hadden ze net niet of was op.   Dus wat dat betreft hebben we onze toevlucht in andere restaurants in Thamel genomen.

 

En dat was het dan, terug kunnen kijken op een mooie trektocht door afwisselend gebied.  Enerzijds de groene oase van de Helambu en anderzijds het hooggebergte van de Laurabina pass met  de Gosainkunda meren en mooie uitzichten op de Langtang.