.

Rimetea, een dorpje in  Transsylvanië waar we nu voor de derde keer

zijn en zeker niet voor de laatste keer.  Waar de tijd een beetje heeft stilgestaan. 

Waar de tijd langzaam voortkabbelt en waar je eigenlijk geen horloge nodig hebt...

Rimetea is een Hongaarse enclave en de Hongaarse naam is dan ook Torocko.

Ik zal toch de internationaal gebruikte naam Rimetea gebruiken.

 

Het dorpje met omgeving loont zich uitstekend voor het maken van langere of kortere

wandelingen en/of fietstochten.

Wij hebben in de afgelopen jaren hier diverse wandel en fietstochten gemaakt

waarvan de laatste keer nu in juli 2017.

Het leek mij handiger om deze wandelingen samen te vatten i.p.v. allemaal apart te omschrijven. Dit omdat de wandelingen allemaal hetzelfde vertrekpunt hebben

en zich deels overlappen.

 

Een van de meest bekende wandelingen is de beklimming van de Piatra Secuiului

op Hongaars Székelykő.  ( Székely Rock)

Deze berg is al van verre te zien en Rimetea ligt aan de voet van deze berg.

 

De top ligt op ongeveer 1130 meter hoogte terwijl Rimetea zelf op iets van 530

meter hoogte ligt.

 

 

 

 

De Székelykő gezien vanaf het terras van ons pension.

 

Hoe kom je boven?

 

Simpel, vanaf het dorpsplein is de route aangegeven met een blauw kruis.

Dat kan niet missen. Daarnaast is de beklimming redelijk populair, dus alleen zal

je niet gauw zijn.

 

Vanaf het dorpsplein gaat de route meteen al bergop.  Nog niet echt schokkend

maar je merkt het wel.   Oh ja, bij het dorpsplein kun je je veldflessen vullen met

lekker koel water.

 De route gaat eerst langzaam omhoog via een grasveld. Hier win je dus al wat hoogte. Uiteindelijk gaat het grasveld over in rotsen en puin waarna de echte klim begint.

Het is nu gewoon af en toe klauteren op handen en voeten.  Sommigen hebben

even een rustpauze nodig.  Vanaf het dorp is het toch 600 meter omhoog.

Dit stuk gaat stijl omhoog. Het voordeel is wel dat je snel aan hoogte wint.

Wanneer je achterom kijkt zie je in de diepte Rimetea liggen.   Nu is het niet ver meer/ Wanneer je de puinhelling achter je hebt gelaten kom je eerst bij een waterbron

waar je water kunt bijvullen indien nodig.  Daarna is het misschien nog een kwartiertje

en heb je het ergste gehad.

Behoorlijke klauterpartij over de rotsblokken met nu ver onder ons het dorp Rimetea

Hierna naderen we het plateau en is het nog maar een kleine klim naar het

eigenlijke hoogste punt.   Je kunt op het plateau even lekker in het gras gaan liggen

of gelijk verder klimmen naar het hoogste  punt.  

Boven heb je een mooi uitzicht en zijn op het hoogste punt wat herdenkingsstenen

in de Hongaarse driekleur.

 

Wanneer je boven bent kun je alle kanten op.  Je kunt wat op het hooggelegen

plateau rondwandelen. Er zijn diverse uitzichtpunten waar je naartoe kunt lopen.

Terug naar beneden zijn diverse mogelijkheden.  Via dezelfde weg terug doet eigenlijk niemand.  Wanneer je op het plateau aankomt kun je naar links even verder via het

"bos" weer naar beneden. Deze route is ook aangegeven met  een blauwe kruis.

Wanneer het echter geregend heeft is deze afdaling spek en spekglad, dus uitkijken geblazen. Dan is het misschien beter om over de graat naar rechts te lopen

( met de rug naar Rimetea gezien ) en vervolgens via een rotspad naar beneden

te lopen.

 

Of je wandelt wat in de omgeving van het plateau. Verdwalen kan eigenlijk niet.

Maar goed, je wilt weer naar beneden en niet meteen via het bos naar het dorp terug.

Dan is een mooie optie om de graat van de berg te volgen in de richting van het dorpje

Coltesi.   Over de graat heb je mooie uitzichten en je loopt door een grote blommenweide.

Eerst gaat het glooiend naar beneden waarna uiteindelijk het rotsachtig pad stijl naar beneden gaat. 

Zeker als het nat is en dit een betere weg als het spekgladde bospad.

En altijd  leuk wanneer je nog andere wandelaars treft die dezelfde weg gaan.

En dan ben je weer beneden en kun je weer terug naar Rimetea.

Maar daar hebben we nog geen zin in. Wat we nu kunnen doen is om naar "het gat"

te gaan ook wel bekend onder de naam  Kőlyuk wat zoveel als gat in rots betekend.

 

Dit  "gat" ligt ergens halverwege de bergwand op 850 meter hoogte en ziet er van

beneden  uit als een grot.  In werkelijkheid is het een gat in de bergwand met drie

verschillende openingen wat een leuk effect geeft.  In het dak van het "gat" krioelt het

van de duiven. ( en konijnen (-: )

 

Volgens de plattegrond gaat een  gemarkeerde wandelroute naar dit gat.  Daar kun je

vergeefs naar zoeken, die is er niet.  Geen probleem verder. Van onder zie je het "gat" duidelijk liggen dus je hoeft er maar straight naartoe te lopen.

Een flinke klim is het zeker maar ook de moeite waard. 

 

Wanneer je trouwens van de eerdere wandeling naar beneden komt kun je het beste

bij de eerste grote boom links naar rechts gaan. Je loopt dan parallel aan de berg door

het grasveld  op redelijke hoogte. Wanneer je uiteindelijk na een halfuurtje rechts

"het gat" ziet  hoef je niet zo veel meer te klimmen. Het is maar dat je het weet!

 

 

 

 

 

 

 

Boven aangekomen in het gat

Hier binnen in het gat zit je lekker beschut en heb je een mooi uitzicht.  Een ideaal plekje om even te pauzeren om wat te eten en te drinken. 

Daarna uiteraard weer naar beneden en dat gaat snel en loop je in no time terug naar

het dorp Rimetea. In totaal ben je dan ongeveer 5 a 6 uurtjes onderweg geweest, meer zullen het echt niet zijn, eerder minder. 

Een heel mooi wandelgebied ligt aan de andere kant van Rimetea. Je loopt dus niet in de

richting van de Székelykő maar precies de andere kant op en je volgt de route die is

aangegeven met een gele markering.     Vanaf geel ga je vervolgens over naar blauw kruis en daarna volg je rood gestreept.  Dit is een schitterende wandeling en misschien wel de

mooiste wandeling die we gemaakt hebben in Rimetea.

 

Deze wandeling is aangeduid als GPS wandeling 6.

Vanaf Rimetea volg je dus eerst de markering met het gele kruis en ga je gelijk al omhoog. 

Binnen de korstte keren heb je een mooi uitzicht op Rimetea en de daarachter liggende

Szekelko.

Je blijft nu gestadig stijgen via grasvelden waarin her en der op rotsblokken de gele

markering is aangegeven.   De route staat overigens ook aangegeven op de wandelkaart

die we bij hebben.   Duidelijk is ook wel het pad te zien waar je over loopt. Er is ook

geen ander pad dus het kan eigenlijk niet misgaan.

De klim is redelijk lang, het is warm weer en dat merk je.  Het is een beetje een geniepige

klim. Je verwacht het niet zo maar hij blijft stijgen.  Ruim een uur heb je er wel voor nodig, maar dat maakt niet uit. Geregeld genieten van de mooie uitzichten en de blommenweiden

waar je door loopt.   Dan eindelijk ben je op het einde, verlaat je de weide en loop je een bos in. Lekker koel in de schaduw.

Hier loop je het bos in met

duidelijke gele markering.

 

Dit bospad blijf je geruime tijd een beetje glooiend op en af volgen.

Het is een echt bospad, dus wat moet je erover zeggen.  Rechts van het pad is een

ravijn waar onder een beekje loopt en links loopt een heuvelrug. Je loopt eigenlijk

over een soort van richel.

Uiteindelijk loop weer wat naar boven het bos uit.  Op de kaart is te zien dat je in de

richting van een plateau loopt.    En ja hoor, bij de T splitsing naar links en dan, voordat

je het weet zit je in een grote bloemenweelde.  Ongerepte natuur, dat is het juiste woord.

Een beter plekje om te picknicken kun je niet voorstellen.

De linker foto hierboven is van vorig jaar en de andere ernaast van dit jaar

 

 

Op deze plek zijn we vorig jaar ook al geweest, alleen zijn we toen van een andere

kant gekomen.  Welke kant, dat weten we niet meer.  Verlopen en dolen kan zo zijn

voordelen hebben.  Zodoende wisten we nu ook een beetje de weg.  Maar eerst maar eens even picknicken.  We zijn immers al ruim twee uur aan het lopen.   Na de picknick lopen we verder.  De gele route gaat hier over in blauw en wijst in de richting van het plaatsje

Coltesti.   Vervolgens lopen we over een zogenaamde holle weg naar beneden.  In het

midden en naast het pad loopt een beekje. Het is soms een beetje springen geblazen.

 

We blijven dit pad naar beneden volgen.  Uiteindelijk komen we beneden bij een T-splitsing waar we linksaf gaan.  We lopen dan over een breder pad in de richting van Coltesti.

Daar hoeven we echter niet te zijn. Halverwege dit pad gaat links een rode route naar

Rimetea en deze route nemen we.  Deze route hebben we ook al eens eerder gelopen en is schitterend.  In het begin van de rode route, zeg maar daar waar hij haaks links van de blauwe route komt is het even stevig klimmen en op enig moment heb je een mooi uitzicht op de burcht bij Coltesti.

 

Eenmaal boven lopen we over een gevarieerd  gedeelte met dan weer een gedeelte bos

en dan weer weide. En opeens zien we een drinktrog  waar we lekker de handen kunnen wassen.

Drinken kun je het water denkelijk ook wel maar even verder is een bron waarvan we zeker

weten dat je kunt drinken. Daarna lopen we een beetje over een bosrand en kun

je in de verte beneden  Rimetea al zien liggen en niet lang daarna gaan we rechts stijl naar beneden.

Even lekker de handen wassen

Ook dit gedeelte is prachtig. Enerzijds door de mooie uitzichten en anderzijds door de

ongerepte natuur waar je deel van uitmaakt.  Veel wandelaars kom je hier niet tegen.

Je kunt wel zien dat het pad "belopen" is maar niet door massa's wandelaars.  Je hebt hier de wereld een beetje voor je alleen.

Op de kaart is te zien dat we weer in de richting van een bron lopen.  En inderdaad na een halfuurtje komen we bij een bron waar we onze veldflessen vullen. Voor dit bronwater betaal je in een restaurant meestal de hoofdprijs. En hier kost het helemaal niks, het enige wat je

ervoor moet doen is een stukje lopen en dat kost ook niks. We blijven wel Hollanders hè.

Na onze dorst gelest te hebben lopen we verder naar beneden en komen we

uiteindelijk op een vlakte c.q. picknickplaats vanwaar het niet ver meer is naar Rimetea.

Hier pauzeren we nog even en lopen dan verder naar Rimetea.  Overigens zien we hier

ook af en toe de bekende "steenmannetjes" langs de paden.  Wereldwijd is dit een

gewoonte om wandelaars de weg te tonen.   Weet je het niet meer? dan volg maar de

steenmannetjes.

Dan zijn we na een mooie lange wandeldag weer terug in Rimetea en lopen we tussen

de ons bekende witte huisjes.

 

 

 

Soms loopt het allemaal anders als je van tevoren denkt.   We hadden gehoord dat in de buurt van het dorpje Vilam een heuse grot moest zijn. Op de kaart zou dit te doen moeten zijn

maar niet vanaf ons pension zelf. Dat zou toch iets te ver worden.  Dus eerst een stukje met de auto naar het nabijgelegen dorpjexxxxxxx  waar een gemarkeerde wandelroute zou zijn naar de grot.

 

 

 

 

Info info info info info

 

 

1:    Wandeling vanaf Rimetea   14 km.

 

2:    Wandeling vanaf Rimetea    22.km.

 

3:    Wandeling vanaf Rimetea    15 km.

 

4:   Wandeling vanaf Rimetea    32 km

 

5:   Wandeling vanaf Rimetea   11 km

 

6:   Wandeling vanaf Rimetea    16 km

 

 

Tordai  Hasadek wandeling 11 km

 

 

 

Waar kun je overnachten?

Kiraly pension

 

In Rimetea zijn over het algemeen genoeg overnachtingsmogelijkheden.

In het hoogseizoen kan het wel eens druk zijn en is het altijd beter om vooraf te reserveren.

 

via booking.com

 

via szallas.hu